معلم و کارگر چونان مبارز

سیدنقی موسوی، عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان

پیام مکتوب امام سیدمجتبی خامنه ای در 11 اردیبهشت 1405 به مناسبت روز کارگر و روز معلم آشکارا از «انگاره معلم و کارگر مبارز» سخن می گوید. آنجاکه از «جهاد اقتصادی و فرهنگی» سخن می گوید و «معلمان را مهمترین حلقه در نبرد فرهنگی و کارگران را موثرترین عناصر در نبرد اقتصادی» می شمارد و با نگاهی بلند می گوید «پیشرفت هر کشوری رَهینِ دو بال علم و عمل است».

پیام بنحو دلالت تضمنی یا التزامی می گوید: اولاً جنگ و تهاجم استکبار و استعمار موجود است (و گواینکه در زمان تنظیم این پیام، نبرد نظامی هنوز پابرجاست)؛ ثانیاً نبرد منحصر به نبرد نظامی نیست و نبرد اقتصادی و نبرد فرهنگی را نباید از یابد برد؛ ثالثاً نبرد اقتصادی با نبرد فرهنگی درهم تنیده است. در نتیجه مقاومت اقتصادی رابطه مستقیمی با مقاومت فرهنگی/تربیتی دارد. آنجا که معظم له از ضرورت «مصرف کالای تولید داخل» سخن می گوید از ضرورت تربیت اقتصادی مبتنی بر «مقاومت اقتصادی» و «مقاومت تربیتی» بحث می کند.

مردمی کردن نبرد فرهنگی و نبرد اقتصادی از نکات مهم و بسیار پیشرو در این پیام است. معظم له چنین می نگارند: «بنده تصور میکنم همانطور که ملت عزیز ایران با حضور در میادین و خیابانها از نیروهای نظامی کشور خود حمایتی درخور به‌عمل می‌آورند، شایسته است در یاری کردن معلمان و کارگران هم پشتیبانی قوی‌ای از خود نشان دهند» و در ادامه مصادیق آنرا «تعامل و نقش آفرینی خانواده در اداره مدرسه و دانشگاه» و «مصرف کالاهای ساخت داخل» برمی شمارند. این نکته، فهمی راقی و جدید از مفهوم «خیابان» در ادبیات جنگ رمضان و «خیابانِ تربیتی» و «خیابان اقتصادی» عرضه می‌دارد.

در پایان باید دانست معلمی ذاتاً مبارزه با جهل و جهالت است؛ اما این اندیشه مقاومت‌بنیادِ انقلاب اسلامی است که آنرا از خلسه سکولاریستی بلااثری خارج کرده و معلمی را مبارزه و نبرد با استعمار طاغوتی و فراعنه قرن 21 معنا کرده است و با «دیگر پداگوژی های انقلابی و مبارزاتی» در توحیدی بودن، مردمی بودن، اخلاقی بودن و مانند آن در تمایز است.